Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/hagal357/domains/hagal.pl/public_html/forum/include/parser.php on line 791 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/hagal357/domains/hagal.pl/public_html/forum/include/parser.php on line 791 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/hagal357/domains/hagal.pl/public_html/forum/include/parser.php on line 791 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/hagal357/domains/hagal.pl/public_html/forum/include/parser.php on line 791 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/hagal357/domains/hagal.pl/public_html/forum/include/parser.php on line 791 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/hagal357/domains/hagal.pl/public_html/forum/include/parser.php on line 791 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/hagal357/domains/hagal.pl/public_html/forum/include/parser.php on line 791

1

Temat: to nie jest zwykły wiatr...

Coś mi gra.. tak cichutko.

Jakby mała dziewczynka siedziała na podłodze, w jakimś opuszczonego budynku w Grecji. Podkuliła nogi, przytulając je, jedyna rzecz w pobliżu, która do tego się nadawała.
Nie było szyb, tylko jeden wielki otwór w ścianie , przez który wbijał się blask zachodzącego słońca.
Nie była dzieckiem, ale nie stałą się jeszcze kobietą, jej włosy poruszały się delikatnie na wietrze, nie odwróciła się. Myśli wędrowały, daleko. Ta samotność, promieniowała, swym urokiem, kusiła. W duszy jednak grało co innego, pustka, po której wędrowała melodia, echem puszczona, odbijała, by swym drganiem wyrwać z zeszklonych oczu łzę. Taką ciepłą, lecz tylko przez chwilę, gdyż potem zimno poczuła, wiatrem przyniesione.
Oparła ciężką głowę o kolana, sprawiło że wiatr nie sięgał tak jej łez. Pozwala też zamknąć oczy, i pozwolić uciec im za myślami?
Była małą księżniczką, swego królestwa, w którym nie ma nikogo, prócz niej. A jednak ktoś tam stał, czekał. Czuła to wyraźnie, może to urojenia, spragnionej duszy, ale chciała go ujrzeć. Szukała, biegła, leżała, spała, jabłko skosztowała, trawę dotknęła, za lisem poszła, coś stworzyła, czasem niechcący, nie rzadko specjalnie, przytuliła drzewo, ucałowała naturę, pływała w rzece, latała z motylami, spała z wężami, coś odkryła, i zapomniała. Z upływem chwil, zauważyła że żyje tu? a nie znalazł jego? usiadła w gęstej trawie na polanie, opodal lasu, spojrzała w niebo, potem wokół, obok stał budynek, opuszczony, podkuliła nogi, słońce wschodziło, oparła głowę, i cicho zapłakała, teraz nie ma wiatru. Jej szczęście jest bardziej samotne niż było. Już nigdy nie otworzyła oczu.

Teraz słyszę już tylko szum wiatru, melodia zamilkła.

"Tylko w milczeniu słowo,
tylko w ciemności światło,
tylko w umieraniu życie:
na pustym niebie jasny jest lot sokoła"